سمیه رضاییان در گفت‌وگو با ایسنا، درباره اینکه خر و پف چه زمانی یک صدای ساده و چه زمانی نشانه یک بیماری جدی است، اظهار کرد: در زمان خواب، وقتی هوا می‌خواهد از مجرایی که تنگ شده خارج شود، صدای خروپف ایجاد می‌شود. وی افزود: اگر فردی چاقی شکمی یا چاقی گردن داشته باشد و به‌طور کلی وزن بالایی داشته باشد، به‌ خصوص چاقی در ناحیه گردن، این مسئله باعث می‌شود مسیر خروج هوا با مقداری تنگی مواجه شده و صدای خروپف ایجاد شود. این فوق ‌تخصص بیماری‌های ریه و ICU ادامه داد: اینکه چه زمانی خروپف به ‌عنوان یک علامت مهم تلقی می‌شود، به علائم همراه آن بستگی دارد. در حالت عادی، تنفس نباید به این شکل باشد، اما اگر خروپف همراه با علائمی مانند خستگی در طول روز، نداشتن رضایت کافی از خواب و خواب‌آلودگی در حالت‌هایی باشد که فرد تحرک زیادی ندارد، باید به آن توجه کرد. رضاییان توضیح داد: برای مثال، اگر فرد هنگام نشستن در تاکسی، روی مبل و هنگام تماشای تلویزیون یا حتی در سالن سینما دچار چرت و خواب‌آلودگی شود، این علامت مهمی است و باید به آن توجه شود. وی با اشاره به دیگر علائم احتمالی گفت: ممکن است علائم دیگری مانند غلظت خون یا موارد دیگر نیز وجود داشته باشد، اما علائم عمده همان مواردی است که گفته شد و وجود آنها باعث می‌شود موضوع خروپف مهم تلقی شود و نیاز به بررسی داشته باشد. این متخصص بیماری‌های ریه افزود: علامت دیگری که می‌تواند مهم باشد، تنگی نفس در فعالیت‌های روزمره یا فعالیت‌هایی کمی بیشتر از فعالیت‌های روزمره است، به ‌گونه‌ای که فرد در حین فعالیت متوسط نیز دچار تنگی نفس شود. در این شرایط لازم است از نظر وقفه تنفسی حین خواب مورد بررسی قرار گیرد. توقف تنفس و افت اکسیژن در خواب رضاییان با اشاره به ارتباط برخی عوامل خطر با وقفه تنفسی حین خواب عنوان کرد: افرادی که برخی عوامل خطر مانند چاقی، فشار خون یا موارد دیگر را دارند، ممکن است مستعد این باشند که هنگام خواب، در لحظاتی اکسیژن ‌رسانی به آنها متوقف شود و نفس نکشند. وی ادامه داد: در این حالت، فرد برای لحظاتی نفس نمی‌کشد و سپس با یک دم یا بازدم عمیق، صدای خروپف ایجاد می‌شود و دوباره سیکل تنفسی شروع می‌شود. این فوق‌ تخصص بیماری‌های ریه و ICU اظهار کرد: در لحظاتی که بیمار یا فرد نفس نمی‌کشد، معمولاً افت اکسیژن خون اتفاق می‌افتد و هرچه این حمله‌ها و وقفه‌های تنفسی بیشتر و مدت زمان آنها طولانی‌تر باشد، شدت بیماری وقفه تنفسی حین خواب نیز بیشتر است و نیاز به توجه بیشتری دارد. رضاییان با تأکید بر اهمیت این موضوع گفت: اهمیت این مسئله از این جهت است که تقریباً یک ‌سوم زندگی ما در خواب می‌گذرد و کسی متوجه نمی‌شود که در زمان خواب چه اتفاقی برای فرد می‌افتد و چه عارضه‌ای ایجاد می‌شود. وی بیان کرد: وقتی تنفس فرد متوقف می‌شود و اکسیژن خون افت می‌کند، اگر این افت به یک سطح بحرانی برسد و مثلاً چند دقیقه طول بکشد، فرد مستعد سکته مغزی، سکته قلبی و انواع اختلال در ضربان قلب که اصطلاحاً آریتمی گفته می‌شود و همچنین فشار خون می‌شود. این متخصص بیماری‌های ریه ادامه داد: جدا از عوارضی که برای سیستم تنفسی ایجاد می‌شود، این مسئله می‌تواند روی کل سیستم بدن تأثیرگذار باشد. تشخیص آپنه خواب با تست خواب رضاییان در پاسخ به اینکه این وضعیت چه زمانی آپنه خواب محسوب می‌شود، گفت: وقتی تعداد لحظاتی که فرد نفس نمی‌کشد و افت اکسیژن اتفاق می‌افتد، افزایش پیدا کند، دستگاه آن را محاسبه می‌کند و بر اساس آن می‌توان شدت بیماری را مشخص کرد. وی افزود: برای بررسی این موضوع، تست خواب انجام می‌شود. دستگاهی وجود دارد که هم نوار مغز می‌گیرد، هم نوار قلب را ثبت می‌کند، اکسیژن خون را از طریق اکسیژن انگشتی اندازه‌گیری می‌کند و زمان نفس کشیدن را نیز با حسگرهایی که روی شکم و بینی قرار داده می‌شوند، بررسی می‌کند. این فوق ‌تخصص بیماری‌های ریه و ICU تصریح کرد: بر اساس این اطلاعات مشخص می‌شود که مثلاً میزان اکسیژن فرد چقدر پایین بوده، چه مدت اکسیژن پایین بوده و آیا این اتفاق تکرار شده است یا خیر. بنابراین شدت بیماری حتماً باید با انجام تست خواب مشخص شود. شیوع بیشتر در مردان و افراد دارای اضافه ‌وزن رضاییان درباره تفاوت شیوع این بیماری در زنان و مردان نیز گفت: میزان شیوع آن در زنان و مردان متفاوت است و عمدتاً در مردان بیشتر است، اما نمی‌توان گفت که در زنان وجود ندارد. وی ادامه داد: این بیماری در زنان نیز وجود دارد، اما به‌ طور کلی در افرادی که وزن بالایی دارند یا BMI آنها بالاتر از ۳۵ است، شیوع بیشتری دارد. این متخصص بیماری‌های ریه اظهار کرد: چاقی شکمی و چاقی گردن و در واقع ذخیره چربی که در مسیر هوایی قرار می‌گیرد، می‌تواند باعث شود این بیماری در افراد چاق بیشتر دیده شود. درمان بر اساس شدت بیماری رضاییان درباره شیوه‌های درمان گفت: ابتدا باید بیماری با تست خواب تشخیص داده شود و درمان آن به مراحل و شدت مختلف بیماری بستگی دارد. وی خاطرنشان کرد: اگر بیماری خیلی شدید نباشد، یک‌ سری پروتزهای دهانی وجود دارد که در دهان قرار داده می‌شود تا راه تنفس را باز نگه دارد. این فوق تخصص بیماری‌های ریه و ICU ادامه داد: در برخی موارد ممکن است فرد تنها به اکسیژن نیاز داشته باشد و بر اساس شدت بیماری نیز ممکن است دستگاهی به نام بای‌پپ یا NIV مورد نیاز باشد. وی توضیح داد: این دستگاه در واقع در لحظاتی که فرد نفس نمی‌کشد، جریان هوا را با فشار وارد ریه می‌کند.